Bir në konflikt
E dashur Maria,
Jam 32 vjeç, i martuar dhe kam një fëmijë të vogël. E dua mamin tim, por sinqerisht nuk më pëlqen më të jem pranë saj.
Ajo ka një mendim për gjithçka. Më tregon se si duhet ta rris fëmijën tim, kritikon gruan time dhe disi gjen një mënyrë për ta bërë çdo bisedë rreth asaj që po bëjmë gabim. Nëse i përgjigjem diçkaje, ajo më thotë se kam ndryshuar ose se gruaja ime më ka kthyer kundër saj.
Po arrij në pikën ku shmang përgjigjen në telefonatat e saj sepse e di se si do të ndihem më pas. Pastaj më vjen ndërmend ndjenja e fajit sepse ajo është nëna ime. Ndihem sikur jam e bllokuar midis të qenit një bir i mirë dhe të qenit një burrë i mirë.
Nuk dua ta përjashtoj nga jeta ime. Dua vetëm një marrëdhënie që nuk më lë të ndihem e zemëruar, fajtore ose e stresuar sa herë që takohemi.
Si mund të shkoj atje?
— Bir i Konfliktuar
Përgjigja e Marias
I dashur Bir i Konfliktuar,
Faleminderit që më shkruat. Mendoj se shumë më tepër njerëz përballen me këtë nga sa e kuptojmë.
Mund të ketë shumë arsye pse mamaja jote sillet në këtë mënyrë, por në vend që të përpiqem të kuptoj pse bën atë që bën, do të filloja duke të parë ty. Sa rehat ndihesh duke vendosur kufij? A i shmang konfliktet? A e ke të vështirë të thuash jo sepse nuk do që askush të mërzitet me ty?
Gjithashtu dua që të mendosh për komunikimin tënd. A ndodh kjo vetëm me mamanë tënde, apo ke vështirësi të flasësh edhe me njerëz të tjerë? Nëse ky model shfaqet në marrëdhënie të tjera, atëherë mamaja jote mund të mos jetë problemi i vërtetë. Ajo mund të jetë thjesht personi që e nxjerr në sipërfaqe.
Nuk ke pse të zgjedhësh midis të qenit një bir i mirë dhe një burrë i mirë. Mund ta duash nënën tënde dhe prapëseprapë të vendosësh kufij të shëndetshëm. Këto dy gjëra mund të ekzistojnë në të njëjtën kohë.
Do të filloja aty.
— Maria