Sfidat Kulturore në Mbështetjen e Mirëqenies Mendore në Shqipëri

Pse një Qendër për Mirëqenie Mendore në Shqipëri?

Një Letër për Komunitetin Tonë

Kjo nuk ka të bëjë me ty. Ka të bëjë me të gjithë ne.

Nëse po e lexoni këtë, ka shumë mundësi që keni ardhur këtu për njërën nga dy arsyet. Ndoshta po përballeni me diçka që nuk keni mundur ta shprehni me fjalë, ose ndoshta thjesht jeni kuriozë pse dikush do të krijonte një platformë të tërë kushtuar mirëqenies mendore të shqiptarëve.

Përgjigja është në fakt mjaft e thjeshtë.

Sepse historitë tona kanë rëndësi.

Të rritesh në një familje shqiptare shpesh do të thotë të rritesh i rrethuar nga forca të jashtëzakonshme. Ne mësojmë besnikërinë. Ne mësojmë qëndrueshmërinë. Ne mësojmë mikpritjen, bujarinë, sakrificën dhe rëndësinë e familjes. Shumë prej nesh i panë prindërit dhe gjyshërit tanë të punonin pa u lodhur për të krijuar jetë më të mira, shpesh duke i vënë nevojat e të gjithëve përpara të tyreve. Vendosmëria e tyre ndërtoi familje, biznese dhe komunitete që vazhdojnë të lulëzojnë edhe sot.

Ato pika të forta meritojnë të festohen.

Në të njëjtën kohë, çdo kulturë mbart barrë emocionale që rrallë diskutohen. E jona nuk është ndryshe.

Shumë shqiptarë u rritën duke besuar se forca do të thotë të qëndrosh i qetë. Ne mësuam t’i zgjidhnim problemet privatisht, të mbronim reputacionin e familjes dhe t’i mbanim emocionet e vështira pas dyerve të mbyllura. Kërkimi i ndihmës shpesh keqkuptohej si dobësi. Ankthi shihej si stres. Depresioni ngatërrohej me përtacinë. Trauma u bë diçka që thjesht e mbanim pa e kuptuar se sa thellë na prekte.

Asnjë nga këto bindje nuk u zhvillua sepse familjet tona nuk na donin.

Shumica u zhvilluan sepse brezat e mëparshëm po mbijetonin luftërave, shtypjes politike, imigracionit, vështirësive financiare dhe pasigurisë. Ata bënë atë që besonin se duhej të bënin për të mbrojtur veten dhe njerëzit që donin.

Mbijetesa u bë përparësi.

Kur mbijetesa bëhet përparësi, shëndeti emocional shpesh lihet në plan të dytë - jo sepse nuk është i rëndësishëm, por sepse thjesht nuk kishte vend për të.

Sot, shumë prej nesh jetojnë jetë shumë të ndryshme nga ato që jetonin prindërit dhe gjyshërit tanë. Ne kemi mundësi që ata kurrë nuk i kishin imagjinuar. Ne kemi qasje në arsim, kërkime dhe biseda që brezat e mëparshëm nuk i kishin pasur kurrë. Megjithatë, shumë prej nesh ende mbartin modele emocionale që janë transmetuar pa pasur ndërmend askush t'i kalojë ato.

Ne shqetësohemi se mos i zhgënjejmë familjet tona.

Ne ndihemi përgjegjës për lumturinë e të gjithëve.

Ne përpiqemi të vendosim kufij pa u ndjerë fajtorë.

Ne besojmë se duhet të dukemi të suksesshëm edhe kur jemi të mbingarkuar.

Ne duam thellësisht, megjithatë ndonjëherë e kemi të vështirë të shprehim dobësinë tonë.

Asnjë nga këto nuk na thyen.

Na bën njerëz.

Të kuptuarit e këtyre modeleve nuk ka të bëjë me fajësimin e prindërve tanë, kritikimin e kulturës sonë apo refuzimin e traditave tona. Ka të bëjë me pranimin se çdo brez trashëgon si pikat e forta ashtu edhe vështirësitë. Ne i nderojmë ata që erdhën para nesh duke ruajtur atë që na ndihmoi të lulëzonim dhe duke pasur guximin për të përmirësuar atë që nuk na shërben më.

Kjo është arsyeja pse ekziston kjo bashkësi.

Qendra Shqiptare e Mirëqenies Mendore nuk kishte kurrë për qëllim të bindte njerëzit se kultura jonë është e pashëndetshme. Në fakt, unë besoj se kultura jonë përmban forca të jashtëzakonshme që meritojnë të mbrohen. Shpresa ime është thjesht që të fillojmë të zhvillojmë biseda që shpesh i kemi shmangur - jo sepse dikush na ka zhgënjyer, por sepse çdo brez ka mundësinë të rritet pak më tej se ai para tij.

Në të gjithë këtë faqe interneti, do të gjeni artikuj që eksplorojnë historinë tonë, dinamikën familjare, marrëdhëniet, shëndetin emocional, prindërimin, identitetin, traumën, qëndrueshmërinë dhe sfidat e përditshme që shumë shqiptarë mbartin në heshtje. Gjithashtu do të dëgjoni histori personale nga anëtarë të komunitetit tonë, sepse shërimi shpesh fillon në momentin që kuptojmë se nuk jemi të vetmit që kemi përjetuar një përvojë të veçantë.

Pavarësisht nëse je këtu sepse po vuan, sepse po përpiqesh ta kuptosh më mirë dikë që do, apo sepse thjesht je kurioz për lidhjen midis kulturës dhe mirëqenies mendore, shpresoj të gjesh diçka që të ndihmon të ndihesh i kuptuar.

Më e rëndësishmja, shpresoj të zbuloni se kërkimi i një shëndeti më të mirë emocional nuk kërkon që ju të braktisni kulturën tuaj.

Ndonjëherë mënyra më e mirë për të nderuar trashëgiminë tonë është të vazhdojmë historinë e saj - jo duke përsëritur çdo kapitull saktësisht siç është shkruar, por duke shtuar kapituj të rinj që pasqyrojnë mençuri, dhembshuri dhe shpresë për brezat që do të vijnë.

Mirë se vini.

Jam mirënjohës që je këtu.